دست نوشته
نگارش در تاريخ شنبه 21 آذر 1394برچسب:, توسط مجيد

خدایا با روی سیاه آمدم، پشیمان آمدم

خدایا با کوله باری از گناه آمدم، نمیدانم جواب روسیاهی ام را چه بدهم، سنگ شهدا را به سینه میزنم ولی شرمنده ی شهدایم، عکس شهدا را می بینم ولی عکس حرف شهدا عمل میکنم، تاکی؟؟؟

روسیاهم، از خودم خجالت میکشم که سالها میگذرد ولی آدم نشدم، می بینم ولی عبرت نمی گیرم، این همه نعمت، این همه راه، ولی من و نا شکری، و لی من و گمراهی، من و این همه فرصت، ولی من به خود نمی آیم و فرصت ها را از دست می دهم، تاکی؟ تاکی؟

شرمنده ی شهدایم شرمنده ...

شرمنده ی امام زمانم شرمنده ...

از همه بالاتر شرمنده ی خدایم ....

چه کنم ضعیفم، خدایا خرابم، داغونم، خرد و شکسته ام، تویی که شکسته ها را جوش میزنی، تویی که همه را راه میدهی، تویی غفار و کریم، لطف و کرمت بی نهایت، لطفی کن و دستمان بگیر، نگذار دلسرد شوم، نگذار در صف محشر شرمنده ی شهدا شوم، چرا من شهید نشدم، چرا نتوانستم آنطور باشم که شهدا می خواهند، حرف میزنم ولی عمل نمی کنم، خدایا چرا جا ماندم از قافله شهدا، چرا باید با خاطرات شهدا زندگی کنم، چرا با شهدا نیستم، شرمنده ی شهدایم...

19مرداد 1391 – شب 21 ماه رمضان ساعت 3 شب


نظرات شما عزیزان:

نام :
آدرس ایمیل:
وب سایت/بلاگ :
متن پیام:
:) :( ;) :D
;)) :X :? :P
:* =(( :O };-
:B /:) =DD :S
-) :-(( :-| :-))
نظر خصوصی

 کد را وارد نمایید:

 

 

 

عکس شما

آپلود عکس دلخواه: